هدف اين مقاله معرفي مسجد به عنوان برترين و اصيل‌ترين محل براي عبادت و تقرب جستن به خداوند متعال و همچنين مكاني براي ايجاد زمينه آشنايي و پيوند ميان مومنين و نخبگان و صالحان جامعه با يكديگر و بستري مناسب براي پرورش و تربيت روحي، اجتماعي و اگاهي و بيداري مردم و پاك‌سازي  محيط و آماده سازي مسلمانان براي دفاع از ميراث‌هاي اسلام‌، مي‌باشد.
سن نوجواني كه بزرگترين فرصت براي تربيت و هدايت اين نسل مي‌باشد، نيازمند مربياني است كه درهاي معرفت را به روي  آنان بگشايند و فطريات  نهفته آنان را بيدار كنند  وبرنامه پرورش جوانان را طوري تنظيم نمايند كه هم حاوي تمام ارزش‌هاي ايماني، اخلاقي، علمي و عملي، جسمي، رواني، مادي و معنوي باشد و هم اجراي  آن براي جوانان  سنگين و فوق  طاقت نباشد.
والدين به عنوان اولين مربيان جوان در محيط خانواده، مربيان مدارس در محيط مدرسه و متوليان و گردانندگان امور مساجد به عنوان سومين و عمومي‌ترين محيط و جامعه تربيتي نقشي مهم و اساسي ايفا مي‌كنند. از اساسي‌ترين وظايف والدين و مربيان  تشويق و ترغيب قولي و عملي جوانان  به شركت در برنامه‌هاي مساجد است و امور مساجد هم با در نظر گرفتن عوامل مختلفي براي جذب و حفظ جوانان در مسجد كه به ظرافت هاي خاص نياز دارد: مثل انتخاب امام جماعت و ويژگي هاي اخلاقي و رفتاري وي و طولاني نبودن  نمازهاي جماعت، تشكيل و تقويت كتابخانه مسجد، برگزاري مسابقات كتابخواني، اردوهاي زيارتي و تفريحي، اعطاي جوايز متنوع به نمازگزاران بسيار موثر است و نقش مهمي  در گرايش  نوجوانان به نماز و مسجد خواهد داشت.
اگر بتوانيم نسل جوان را خوب بشناسيم و احساسات، علايق و سلايق آنها را درك كنيم و حافظ كرامت و شخصيت آنها باشيم و همه اين‌ها را به زبان رفتاربه انان منتقل كنيم نه به زبان گفتار، نه تنها در رويارويي با مسائل اعتقادي تسامح و سهل انگاري روا نمي دارند بلكه در برخورد با قوانين مذهبي، اعتقادات محكمي پيدا خواهند كرد و آن را در همه شئون زندگي خود جاري خواهند ساخت.